خدا نصییب هیشکی نارفیق نکنه

نارفیق

زمین گرمم کمته ... کمته آتیش به خدا

بوسه مرگا بچشی بندت بشه جداجدا

زمین گرمم کمته... تو که میگفتی من سرم

کی میشه اون گلوتا با دشنه نامردی بدرم

تو که ندیدی خورشیدا... پس چرا می خوای بتابی

مگه تو فردا نمی خوای تو یه وجب جا بخابی

هرکاری می خوای میکنی... زل میزنی میگی اینا باش

زخم زبونم که زدی حالا دیگه نمک نپاش

بد جوری حرفم میزنی... که من ازت بدم بیاد

آخه یه زره فکر کنی... کی میگه حالا جز من میاد

حالا هر جا که هستی پای هر کی نشستی

بدون این رسم رفاقت چندین و چند سالمون نبود آخه نبود

آخه این قلب خسته پای یکی نشسته

اما بدون نمی خواست بشکنه خیلی زود خیلی زود

آخه این زخم کاری چرا آروم نداری

چرا میسوزی و میسازی و میگی آروم نداری بگو آخه بگو

درد نفرین تو هست درد این زخم کاری

حتی دردایی که تو زندگی خودداری بدتره ای دروغ

گوشاتا واکن میشنوی صدای خرده های من

 صدای پرو که میگه دلت می خواد بازم بزن

یادت بردی با خودت این دلما باز اسیری

خیالتا راحت کنم نمی میرم تا نمیری

تو که واسه مردم همش آسمون بی دریغی

باید بگم خدمتتون نارفیقی نارفیقی

یادم نمیره حرفاتا ... یادم نرفته تا هنوز 

یادمه آتیشم زدی رفتی عقب گفتی بسوز

هرکاری می خوای میکنی... زل میزنی میگی اینا باش

زخم زبونم که زدی حالا دیگه نمک نپاش

بد جوری حرفم میزنی... که من ازت بدم بیاد

آخه یه زره فکر کنی... کی میگه حالا جز من میاد

حالا هر جا که هستی پای هر کی نشستی

بدون این رسم رفاقت چندین و چند سالمون نبود آخه نبود

آخه این قلب خسته پای یکی نشسته

اما بدون نمی خواست بشکنه خیلی زود خیلی زود

تقديم به کسي که با دنيا عوضش نمي کنم

تقديم به کسي که با دنيا عوضش نمي کنم
از معبود عشق مي خوام که هيچ وقت
پريشون و چشاي نازت
اشک آلود نباشه
يادت نره
دوست دارم
بيشتر از ديروز
کمتر از فردا

 

بيا از شهر غما فرار كنيم


بيا از شهر غما فرار كنيم
دوتايي پر بكشيم به آسمون
دور بشيم از همه ي مردم شهر
بزنيم بال تا به آشيونمون

دوباره شروع كنيم زندگي رو
خالي از دغدغه ي هر قفسي
پر بشيم ، پر از هواي زندگي
خالي از لحظه هاي دلواپسي

پاك كنيم جدايي گذشته رو
صفحه ي خاطرمونو نو كنيم
غمو از حوالي زندگيمون
باز با داس شاديا درو كنيم

بيا بغض اين سكوتو بشكنيم
دوباره دستامونو به هم بديم
ديگه توي زندگي به غصه ها
حتي يك ثانيه هم فرصت نديم

دلمون پوسيد تو اين درد و غما
بي از شهر غما فرار كنيم
بيا خنده هاي خواب رفته رو باز
با يه لبخند رو لبا بيدار كنيم

 

درد اگر درد تو باشد اي حبيب بي وفا
                                    

                                             کافر عشقم اگر نام درمان آيد بر لبم

تو همونی؟

باورم نمیشه دستات

توی دست من نباشن

تو درو دیوار خونه

گرد تنهایی بپاشن

تو همونی که میگفتی تو دنیام

هیشگی مثل من پیدا نمیشه

تو همونی که میگفتی قلبم

مال تو باشه واسه همیشه

باورم نمیشه چشمات

بره مال دیگرون شه

باغریبه آشنا شه

با غریبه مهربون شه

تو همونی که میگفتی تو دنیام

هیشگی مثل من پیدا نمیشه

تو همونی که میگفتی قلبم

مال تو باشه واسه همیشه

مال تو باشه واسه همیشه

 

 

من تموم زندگیم به خاطر توست

ا

 

من تموم غصه هام غصه توست اگه غمگين اون از غصه توست

يه دفعه مثل يه آهو تو يه صحراها رميدي

بسکی چشم تو قشنگ بود گله گرگ نديدي

دل نبود توي دلم تو رو گرگا نبينن اونا با دندون تيز به كمينت نشينن

الهي من فداي تو چيكار كنم براي تو

اگه توي اين بيابونا خاري بره به پاي تو

يه دفه مثل پرنده قفس عشقو شكستي

پر زدي تو آسمونا رفتي اون دورا نشستي

دل نبود توي دلم گم نشي تو كوچه باغا

غروبا كه تاريك نريزن سرت كلاغا

نخور سنگي به بالت پرت نشه فكرو خيالت

من تموم غصه هام غصه توست اگه غمگين اون از غصه توست

يه دفه مثل يه گرگ رفتي تو دست خزون

سيل بارون تگرگ مي يومد از آسمون

بوردمت تو گل خونه كه نريزتو سرت

كه يه وقت خيس نشه يخ كنه بالو پرت

نشكني زير تگرگ نريز از تو يه برگ

من تموم غصه هام غصه توست

يه دفه مثل يه شمع داشتي خاموش مي شدي

اگه پروانه نبود تو فراموش مي شدي

آره پروانه شدم كه پرام سوخته شه

تا آتيش دل تو به دلم دوخته شه

كه بسوز پرو بالم كه راحت بشه خيالم

دارم از تو مي نويسم تو كه غم دار نگات

اگه دوست داشتي بگو تا بازم بگم برات

انقده مي گم تا خسته شم با عشق تو شكسته شم

 

سایه تو خیالی بود؟

تنگ غروب هوای تو

تنگ غروب صدای تو

تنگ غروب راه افتادم دنبال رد پای تو

همه جا رو گشتم از تو

رد پایی نیست که نیست

هیچ کجایی یه نشونی یا صدایی نیست که نیست

چشام به راه جاده ها

سواره ها پیاده ها

می رفتن و میومدن

اما نبودن مال من

همه جا رو گشتم از تو

رد پایی نیست که نیست

هیچ کجایی یه نشونی یا صدایی نیست که نیست

از همه جا رفته بودی بی اعتنا رفته بودی

من موندم و خیابونا

پرسه زدن تو میدونا

به هر کسی میرسیدم نشونیتا میپرسیدم

تو کوچه ها و خونه ها بودم مثل دیونه ها

عکستا از دور میدیدم

دنبال تو میدویدم

میرسیدم جات خالی بود

سایه تو خیالی بود

همه جا رو گشتم از تو

رد پایی نیست که نیست

هیچ کجایی یه نشونی یا صدایی نیست که نیست