تقدیم به تو ..........................

تقديم به بهترين ها ! 

 

به تو نام و تو سوگند از غم دوري تو

                                                                     بي صدا مي شكنم!    

 

تو را گم كرده ام امروز حالا لحظه هاي من گرفتار سكوتي سرد و غمگينن و چشمانم كه تا ديروز به عشقت مي درخشيدند نمي دانم چه غمگينن.

چراغ روشن شب بود برايم چشم هاي تو.  پر از دلشوره ام بي تاب و دلگيرم كجا ماندي كه من بي تو در هر لحظه هزاران بار مي ميرم!

بدان كه! مهرباني جاده اي است كه هر چه بيش تر مي روي خطرناك تر مي گردد ونمي توان باز گشت!!!!

 

به جز اشك غم تو باراني به كوير دلم نمي ريزد....

 

 

بی تو......

در قلب تو هميشه زنده ام از عشق تا نفرت از هستي تا مرگ........................

 

خسته از فكرم   از آرزوها  از خودم نفسم بالا نمي آيد. چرا دست هام سست و مغزم خاليه؟ چرا هوا سياهه زمين سياه و غم سياه ميون چشماي سياه تو كه مهربون مثل هميشه تو سياهي چشمهام خوابيده.

بي تو اقاقي رنگ به رخسار ندارد بنفشه بنفش نيست رنگ مصنوعي به خود مي گيرد بي تو اي سفر كرده من تنهاي حكايت هميشه ماندن و زندگي حكايت سفر كردن است بي تو جاده ابري كو چه باراني خانه بي نشان

اينجا در اين شهر غريب و زنداني بي تو بهار سرد ست سبزه زردست باران مهربان نگاهت چه بي رنگ است بي تو پرستو لب پنجره نمي شيند پرستو آزادي را نمي شناسد . پرستو آواز سر نمي دهد.

 

قلبم را به تو مي دهم با قلب تو ميتپم.....................

 

بدون شرح...

خسته شدم وراهي نيست اغاز است وزندگي وبراي چشم هاي سياهم اشكي سرزده از راه رسيده هم نيست من كه فقط مسافرم غريبه ي سفر كرده از شهر جادويي چشم هاي سياه روياهاي كودكي ام من كه تاريكي اتاق كودكي ام ترس را به خاطرم مي اورد ستاره هاي طلايي ذهن غم زده ام مظلومانه سو مي زنند و نمي خواهند بميرند

من در تكاپوي بازگشتم وسوسه ي تنهايي قلبي نرم ومهري سرخ مي روم ولي باز مي گردم انتهايي برايم نيست.

اشنايي نيست دست مغرورم را پس داده ام آشنا به سردي اشك چشمان توام خسته كه مي شوم راهي نيست مهر گرم دستان داغ ونوازش چشماني پر مهر راه بي پايان بين

 

مرگ وزندگي راهي طولانيست زندگي ومرگ دور نيست

دراين دنيا فقط يك تك ستاره نصيب من شد وصد اه وناله

خداوندا خداوندا خدايا به درگاهت چه بدكرده ام كه جانا

تو ساختي نصيب ما غم را چرا كردي حبيب ما ستم را.

 

چه گريزي است زمرگ چه گريزي است از اين ثانيه هاي مبهم كه نهايت گذر از عمر وسفر كردن است كه پس از لحظه ها ي شاد وغمگين ومحال رخت بايد بست

وروي احساس لطيف رنگ بايد زد بعد سالهاي دراز همچو اهن به خدا زنگ بايد زد

پس از هر ثانيه هاي تيره روز رفت وامد نيست.

مرگ حق است همه را مرگ تنها ابدي است چه گريزي است زمرگ ما كه جز او نشنيده ايم آهنگ .

پونه ها مي خشكند ماهيان مي ميرند خوب و بد رفتني اند

پس گذر از چه توان كرد از دست خدا ياكه تقدير و سرنوشت ودنيا

چه گريزي است زمرگ عاقبت رخت سفر بايد بست

بايد از رنج گسست.

 

وفای به

نظر شما راجب به این تصویر چی...................

 

                                                          nasemdarya20

به یادت عشق می کارم غریبه

قايقي خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از اين خاك غريب..............

 

یه روز دلم می گیره                                                 

   یه روز بی کس و تنها

   یه روز خارج از دنیا        

   یه روز خونه خرابم

   یه روز فقط بیمارم

   یه روز آبی آبی

    یه روز دلم مهتابی

    یه روز عاشق زارم

    یه روز از عشق بی زارم

                                                                              

 

    یه روز دنبال یه یار

              یه روز خسته ام از یار

                        یه روز بی تو می میرم

 

 

                                   یه روز دیگه تمومه

                                   یه روز هیچی نمی مونه

                                   یه روز دنیا تمومه

                                                 

 

                               یه روز می گی خدافظ.....

                                            

زندگی اینه . حداقل برای من . دیگه خسته ام از زندگی . نه اینکه عاشق باشم . نه

خسته از اینم که زندگی همش یه روزه . همین یه روز یه روزه که می گن :

دیگه بسه جمع ش کن بریم . و تو متحیر آنی که چرا نمی مانی...

 

زندگي شايد آن قماري است كه يگانه بازنده اش عاشقان مي باشند....................

 

                                  

                                               nasemdarya20       

زندگی ومرگ

از صاحب دلي پرسيدند كه سخاوت بهتر است يا شجاعت؟

گفت آنرا كه سخاوت است  حاجت  به شجاعت نيست

هميشه براي کسي بخند که مي دوني به خاطر تو شاد ميشه

هميشه براي کسي گريه کن که مي دوني وقتي غصه داري و گريه مي کني براي تو اشک مي ريزه

هميشه براي کسي غمگين باش که مي دوني در غم تو شريکه

و0000عاشق کسي باش که تو را دوست داره

 

مرگ از زندگی پرسید چرا همه تو را دوست دارند و از من فراریند

                                                             زندگی گفت چون تو واقعیتی و من....دروغی بیش نیستم

 

 

nasemdarya20

دلم گرفته

 

 

 

دلم گرفته است و ذهنم در حيرتي عجيب و نمي دانم كه در روشنايي تاريك زمانه راه به كجا خواهم برد.
در پيچ پيچ انديشه هاي نارسيده ام، دالان تنگ و تاريكي را مي جويم كه انتها ندارد؛ اما كورسويي از دور نگاهم را به خود مي خواند، و آن گاه مي نيستم كه تصميم مي گيرم؛ اوست كه تصميم مي گيرد. و او، تو، هستي و تو، او و من. ميان دو هيچ دور مي گردم. گاهي به تو دل مي بندم و گاهي از او مي رمم. دل بستن و رميدن به دست خودم نيست

nasemdarya20          

گرفتار

می گویند شیشه ها احساس ندارند!  اما وقتی روی شیشه بخارگرفته ای نوشتم دوستت دارم آرام گریست.                                     .

 

  

هرگز دنبال کسی نگرد که بتوانی با او زندگی کنی بلکه دنبال کسی باش که نتوانی بدون او

زندگی کنی . در هر احساسی وقتی به احساس خود ایمان داشته باشیم می توانیم به احساس

دیگری نیز اعتماد کنیم. زندگی و روابط ما بر اساس انتظارات پنهان و نتیجه گیری های شخصی

ما شکل می گیرد.                                 

                                  nasemdarya20                                           

دلتنگی

  سلام به همگی یه جورای امشب خیلی دلم گرفته .............اصلا حوصله نوشتن چیزی رو ندارم ........

ولی خوب می خوام از امشب به کمک دوست خوبم محمد که الان خیلی دل تنگش شدم یه طور دیگه شروع کنیم به قول  قدیم گفتن چیزی که تموم می شه تازه شروع می شه.

یه جورایی کلمۀ نقطه یعنی برو سر خط .

خط

نقطه سر خط

ماهم می خوايم از نو شروع کنم ولی یه جور دیگه................................

 

 

 

 

 

 

دوست ندارم دوست بدارم کسی را که نمی داند دوستش دارم... ......

بارون می اومد.

صورتمو گرفتم به طرف آسمون داد زدم گفتم خدايا مگه من چی کار
کردم؟؟؟؟؟؟........
خدايا به همين بارون قسمت ميدم يا اين چيز هارو تموم کن يا منو
راحت کن.....

دلم گرفته بود رفتم زير بارون

زدم زير گريه...
صورتم خيس شد اما از بارون چشمام....
حس می کردم خدا داره واسه خاطر من گریه می کنه
واسه اینکه دوباره برگردم پیشش...
صداش زدم اما کسی جوابمو نداد زدم زير گريه....
بهم گفته بود اگه وقتی بارون می آد آرزو کنی بر آورده ميشه...
منم از ته دل آرزو کردم که......
اومدم پايين صورتم خيس شده بود همه بهم گفتن چه بارونی می آد
اما هيچ کس نفهميد صورت من از بارون چشمام خيس شده...

 

                                   nasemdarya20                      

به امید....

دوستون دارم دلم نمیاد اما دارم میرم ساعت ۱.۳۰ نیمه  شب صبح ساعت ۶ باید برم

روی قبرم بنويسيد مسافر بوده                                          اسير غربت و بی لانه بوده

بنويسيد دنيا برای همه بخشنده بوده                                    ولی بين همه اين آواره بوده

بنويسيد پر و بالش شکسته                                           روی بال چپش اندوهه و غم بوده

بنويسيد طفلکی بی همدم بوده                                          توی خودشو دنيای غم بوده

بنويسيد حرف دلش رو مينوشته                                     يه روز و روزگاری شاعر بوده

بنويسيد غم ايام کشت او را                                          از دوری يارش مرده بوده

بگوييد به کسانی که نمی دانند                                      يه روزی او هم عاشق بوده

آری به همه بگوييد عزيزان                                        قلبش به دنبال يارش بوده

by:saboor

نفس تازه من

سلام

خوبین که منم خوبم همونقدر که میپرسین

اینم یه جورشه تازه تمومش کردم ساعت ۳.۱۰نیمه شب نمیدونم نظرتون چیه

ولی اگه بگین واسم مهمه چون میخوام یه جور دیگه شروع کنم

اینجوری شروع کردم دیگه

تا از شبای دیگه به کمک دوست خوبم محسن بهتر از میبینین

 

به خدا دلم پره

اگر چه فرصت ديدار ما رسيده به آخر

مرا هميشه صدا کن . مرا به ياد بياور

شايد برای هميشه   خدا نگهدارتون باشه دوستان

آرزو ميکنم توی زندگيتون   هيچوقت   هيچوقت روزگاری مثل امروز من رو تجربه نکنيد

سخت ترين  و دير گذر ترين دوارن عمرم دارم مبینم

امشب اومدم بنویسم با اینکه خیلی دوستون دارم اما تو که میدونی دلم از کجا پر معلوم نیست روزگارم چی بشه .نمیدونم اما از دستم ناراحت نباش شاید دوباره روزگار ما هم آفتابی بشه تا بازم بشه برق چشماتو ببینم یا که یه روز بیاد طعم لبهاتو گرمی آغوشتا یا وفای قلبتا یه بار تجربه کنم خدا میدونه مگه ما چه کار کردیم . بازم میگم شکر ............................................................................................

                                     زند گی قافیهء شعر منست 
                                 شعر من  وصف دلا رایی توست
                                در ازل شاید این
                              سر نوشت من بود
                                  می سرایم به امیدی که تو خوانی آن را
                                                  ورنه
                                       آخرین مصرع من 
                                                 قافیه اش مردن بود

قاصدک دلم اینقدر پر که دیگه از تو هم انتظاری ندارم

قاصــدك

قاصدك ! هان ، چه خبر آوردي ؟
از كجا وز كه خبر آوردي ؟
 خوش خبر باشي ، اما ،‌اما
گرد بام و در من
 بي ثمر مي گردي
انتظار خبري نيست مرا
 نه ز ياري نه ز ديار و دياري باري
برو آنجا كه بود چشمي و گوشي با كس
 برو آنجا كه تو را منتظرند
 قاصدك
در دل من همه كورند و كرند
 دست بردار ازين در وطن خويش غريب
 قاصد تجربه هاي همه تلخ
 با دلم مي گويد
 كه دروغي تو ، دروغ
 كه فريبي تو. ، فريب
 قاصدك   هان ، ولي ... آخر ... اي واي
 راستي آيا رفتي با باد ؟
با توام ، آي! كجا رفتي ؟ آي
راستي آيا جايي خبري هست هنوز ؟
مانده خاكستر گرمي ، جايي ؟
 در اجاقي طمع شعله نمي بندم خردك شرري هست هنوز ؟
 قاصدك
ابرهاي همه عالم شب و روز
 در دلم مي گريند

با خويشتن نشستن در خويشتن شکستن

نه، نه، نه اين هزار مرتبه گفتم : - نه ديگر توان نمانده، - توانايي، در بند بند من از تاب رفته است . شب با تمام وحشت خود خواب رفته است و در تمام اين شب تاريك، تاريك، چون تفاهم من، - با تو ! انسان، افسانه مكرر اندوه و رنج را تكرار مي كند .   گفتي : « اميد ها ست، « در نااميد بودن من؛ - اما، اين ابر تيره را نم باران نبود و نيست اين ابر تيره را سر باريدن . انسان به جاي آب، هرم سراب سوخته مي نوشد .   گلهاي نو شكفته، اين لاله هاي سرخ، گل نيست ؛ - خون رسته ز خاك است . *** باور كن اعتماد. از قلبهاي كال بار رحيل بسته و مهرباني ما را، خشم و تنفر افزون، از ياد برده است .   باور نمي كني ؟ كه حس پاك عاطفه در سينه مرده است آرزوم بود که یه بار ازت میخواستم

مرا به آغوشت راه بده ، ميخواهم براي اولين بار ببوسمت ، بيا چشمانمان را

ببنديم ، ميخواهم وقتي لبهاي معصوممان به هم گره ميخورد و هر دو از فرط

لذت در اغوش يكد يگر نفس نفس ميزنيم ، از لذت متناهي جسممان ، وجود

نامتناهي خداوند را با چشماني بسته تصوركنيم ، چشمانت را باز كن!؟

نه!..نه..!، لبهايمان از گرمي شهوت خشك شده اما گونه هايمان از اشك

خيس ، ما ساعتهاست كه در آغوش يكد يگر ميگرييم . اي تنها هم آغوش

من ، بيا كه احساسم را برايت دست نخورده نگاه داشته ام و جسمم را به

لذت بوسه اي نفروخته ام ، بيا كه ميخواهم وقتي دستانت را به روي

احساسم ميگذاري ،از فرط لذت ، قطره هاي اشك بر گونه هايت بدرخشد ،

ميخواهم با اشكهايت بر تمام احساسم بوسه زني ، ميخواهم اشكهايت

تمام روحم را خيس كنند ، بيا ..بيا عشق من

بازم یادش بخیر امشبو به یاد تو نوشتم که نگی ......................

بی بهونه گذاشتو رفت که نگی بی بهونه بی بهونه بهونه کرد

که نگی اونم بی وفا بود که نگی دوسم نداشت

که نگی دلش نبود که نگی خودش نبود

که نگی غریبه بودکه نگی

غریبیشا غریبه

برد.

دارم میمیرم

 

من نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت ولی

آنقدر مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ  و بازیگوش و او یکریزو پی در پی

دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد و خواب خفتگان را بیدارتر سازد

بدین سان بشکند دایم سکوت مرگبار را

   

پائیز را دوست دارم چون فصل غم است

 

                                                         غم را دوست دارم چون بهار دل است

 

   اشک را دوست دارم چون گواه دل است

 

                                                       دل را دوست دارم چون جایگا ه تنهایم است

 

  وتنهایم را دوست دارم بی آنکه بدانم برای چه؟؟...

خوشبختی

می خواهم خوشبختی را با تو تجربه کنم...

حتی اگر بدانم عمر اين خوشبختی نفسی بيش نيست...

 

شيطنت عشق

و ...... ای تمامی من .

بيا چو نور که در سرچشمه سار ميريزد

به عمق ساکت شبهای من بتاب . بتاب

و در قلمرو من آفتاب تابان باش

تو ای لطافت صبح

بهر زمين دلم کز گياه نور تهی هست

تو مثل لاله وحشی بناز رويش کن

و در خزان وجودم بيا بهاران باش

مرا که گمشده دشتهای گمنامم

مرا که چلچله ی آشيان بر بادم

مرا که خسته ز راهم به خويش برگردان

که سالهاست من از خويشتن گريخته ام

تو ای يگانه ی خوبم

بيا چراغ دلم شو

 

بگذار تا شيطنت عشق
چشمان تو را به عرياني خويش بگشايد
هر چند آنجا
جز رنج و پريشاني نباشد
اما كوري را به خاطر آرامش تحمل كن

عاقل باش اما عاشق!!!!!!